Arquitectura

Ponte posiblemente medieval que atravesaba o río Sar un pouco máis arriba do castro de Quistiláns. O seu ancho non era maior que o dun carro e tiña a particularidade de que cruzaba o río sobre unha fervenza, ao facelo sobre dúas rochas de distinta altura o seu único arco é de cuarto de punto. Foi destruído por unha riada en 1987, quedando só o arco.
Contaban os vellos que estaba encantada, e que dela saía ao amencer unha galiña con pitos de ouro, e o que soubese desencantala levaría un gran tesouro.

Ponte dun só ollo, de perpiaño de granito. Descoñécese a época de construción aínda que polas súas características pode ser coetánea do curtidoiro de Asén, de finais do século XVIII e principios do XIX. Dá acceso ao barrio de Casas Novas, á Granxa do Xesto e a Monte Pío, seguindo o trazado do vía crucis que sobe pola ladeira do Pedroso.

Trátase dunha ponte de pedra con tres arcos de medio punto, o central moito máis grande que os laterais que servían de aliviadoiros. Aínda que é unha ponte en forma de lomba de mula, característica das pontes medievais, o paso debeu sufrir reparacións posteriormente. Aínda así, lémbranos as pequenas pontes de orixe romana que temos visto a lo longo da nosa xeografía. No lugar onde se sitúa esta ponte existe un conxunto patrimonial formado polas ruínas da curtidoría, un antigo muíño, a ponte de acceso á fábrica e una fonte con lavadoiro. O antigo camiño de Bergantiños, que cruzaba o Sarela por esta ponte, chega ata el desde a estrada de Carballo flanqueado polos plátanos de bo tamaño, configurando, no seu conxunto, unha fermosa paraxe.