Ocio

Atópase preto do centro comunitario de Funga, así como do xacemento arqueolóxico de Castro do Pozo da Neve.

Neste bosque celebrouse a histórica reunión do Banquete de Conxo. O Obradoiro de Emprego “Ecotur Xuvenil III”, do Concello de Santiago, permitiu recuperar no ano 2018 este espazo de beleza natural acondicionándoo totalmente para súa visita, creando un paseo continuo á beira do río Sar que une o barrio de Conxo có de Sar. O Banquete de Conxo, tamén coñecido como Banquete Democrático de Conxo, foi unha reunión de confraternización entre estudantes, obreiros e artisáns que, baixo o lema “Orde e fraternidade”, tivo lugar o 2 de marzo de 1856, coincidindo có décimo aniversario dos Mártires de Carral.
Surxido por iniciativa principalmente de Aurelio Aguirre, pénsase que se realizou na zona de Belvedere, ao carón do río Sar, nunha carballeira situada detrás do Monasterio de Santa María de Conxo. Considerado un dos acontecementos fundacionais do galeguismo, este acto xerou moito balbordo entre as clases máis altas de Compostela desde o mesmo momento no que se anunciou. De cada oficio asistiron dous obreiros e un patrón, todos invitados polos estudantes da Universidade de Santiago. Estes últimos foron vestidos de frac e encargáronse de servirlle a comida aos traballadores, xesto que as autoridades interpretaron coma unha provocación – os estudantes eran considerados clase alta –, o que motivou que a carballeira fose tomada polo exército e o almorzo se celebrara cos comensais rodeados de soldados por medo a unha insurrección.
Entre os participantes daquel banquete destacan, moi especialmente, Aurelio Aguirre, Eduardo Pondal e Luís Rodríguez Seoane. Outros asistentes ilustres foron Manuel Murguía e Juan Manuel Paz Novoa.

Carballeira á beira do río Sar enclavada no actualmente coñecido como Parque Eugenio Granell (O Paxonal). Situada ao fondo do parque, en dirección a Conxo, esta carballeira mantén o silencio, a paz e a calma que se respira nas carballeiras agochadas dos nosos bosques atlánticos nas áreas rurais; tanto é así, que a pesares de atoparse cerca de lugares tan concorridos como a estación de tren, a Avenida de Lugo ou o Hospital Provincial de Conxo, lograrás fuxir do bulicio da cidade.

Está situado no barrio de O Paxonal, tamén coñecido có nome xenérico de A Pontepedriña, moi preto da estación de tren. É un dos parques máis extensos de Compostela, e nel destacan, ademáis das espectaculares vistas sobre a cidade, a súa configuración: as zonas axardinadas e de prado vanse convertindo pouco a pouco nun frondoso bosque de carballos á beira do río, completamente alleo á proximidade da cidade. Dispón de plataformas para exercicio físico e de pistas de skate, e proximamente unirase aos parques do barrio de Conxo, e dende alí aos do Campus Universitario Sur, completándose así o Itinerario Verde que rodeará a cidade.

O parque de San Domingos de Bonaval completa o conxunto integrado polo convento e o novo Centro Galego de Arte Contemporánea. Álvaro Siza, autor do CGAC, e Isabel Aguirre integraron os elementos existentes no gran recinto conventual, que inclúe un xardín medicinal, diferentes ruínas, unha carballeira e o cementerio de Bonaval. Este gran espazo público dispón elementos novos, coma os muros de pedra que definen as rampas de acceso desde o museo, de forma que parece qe sempre estiveran aqlí, e mantén pezas existenes, como a traza do cemiterio, que resultan absolutamente novedosas.
En toda a minuciosa construción do parque téñense respetado tódalas pezas arboladas, de gran porte, que contribúen decisivamente a crear a sensación de que o novo parque está marcado pola presencia dunha gran historia.
Os estimulantes recorridos a través dos diferentes espazos do parque de Bonaval ofrecen unha gran variedade de vistas. Desde os seus camiños poden contemplarse os edificios históricos do conxunto conventual, a fermosa arquitectura contemporánea do museo, a nostálxica traza do cemiterio ou perspectivas excepcionais sobre a cidade de Santiago. Estos recorridos enriquécense coa presencia de varias pezas escultóricas, como as firmadas por Eduardo Chillida ou Leopoldo Nóvoa.

Este nome débese a que desde este punto os peregrinos poden observar por primeira vez as torres da Catedral de Santiago, de aí a alegría que produce entre os peregrinos. Xa aparece nomeado no “Códice Calixtino”, no s. XII. A importancia do lugar foi subliñada polo arcebispo de Santiago Diego Xelmírez, quen en torno ao ano 1105 ordenou construír neste lugar a igrexa da Santa Cruz, para facilitar a oración dos peregrinos recentemente chegados. A súa consagración deu lugar a unha impresionante procesión do clero de Compostela que tivo lugar o día de San Marcos, e probablemente sexa a actual capela de San Marcos.
En 1992, ás portas do Ano Santo Compostelán de 1993, gran parte dos terreos do Monte do Gozo foron destinados a un complexo recreativo e de acollida aos peregrinos. Hoxe podemos atopar un albergue e un parque de campismo para centos de persoas, así como cafetería, restaurante, lavandería e distintas tendas. Ademais, conta con amplas zonas verdes para pasear, un campo de fútbol e piscinas de balde.