ruta 12 Sendeiro Cidade da Cultura – Alameda

A parroquia de San Fernando for creada no ano 1964 no chamado Ensanche de Santiago de Compostela. O cardeal arcebispo Fernando Quiroga Palacios desempeñou un papel fundamental na creación da parroquia de San Fernando. Foi iniciativa súa erixir unha igrexa nesta zona en expansión da cidade, dedicándoa ao seu santo patrón.
Naqueles anos, a cidade experimentaba un proceso de crecemento acelerado, especialmente debido á Universidade de Santiago e ao asentamento de novos profesionais. Así, a cidade tivo que crecer máis alá dos seus límites e ocupar terreos agrícolas e outros campos situados ao suroeste do centro urbano. Este proceso prolongouse durante varias décadas, pero desde mediados do século XX, a parroquia de San Fernando converteuse na referencia espiritual, asistencial, social e formativa de varias xeracións compostelás.
O proxecto foi concibido como unha creación moderna en consonancia co programa litúrxico-pastoral do Concilio Vaticano II. Para logralo, contratouse a Andrés Fernández-Albalat Lois, un dos arquitectos galegos contemporáneos máis destacados. Formaba parte do movemento moderno e desempeñou un papel importante no mundo cultural galego durante a segunda metade do século XX.
A súa execución prolongouse durante anos por razóns económicas. É así que a igrexa foi inaugurada 25 anos despois do nacemento da parroquia. O templo é un gran espazo curvado e diáfano, onde o formigón xoga un papel fundamental, con dúas áreas diferenciadas. Unha delas, máis íntima, está destinada á custodia do Santísimo e a oración, mentres que a outra, de gran amplitude, é empregada para a celebración litúrxica.