ruta 12 Sendeiro Cidade da Cultura – Alameda

Situado na praza da Inmaculada, a orixe de San Martiño Pinario remóntase á época do descubrimento do sepulcro do apóstolo Santiago, no século IX, cando monxes beneditinos se asentan nos seus arredores, nun lugar chamado Pinario. Na Idade Moderna, coa súa incorporación á reforma de Valladolid, o mosteiro engrandécese de tal forma que se considera, nese momento, como o de maior superficie de España, despois do de San Lorenzo do Escorial.
A actual igrexa, cuxa primeira pedra foi colocada en 1590, debe as súas trazas a Mateo López, quen deseña un templo que debe adaptarse a unha localización complicada, debido ao terreo en pendente sobre o que se asenta.
Formúlase contando cun profundo presbiterio, o que posibilita a existencia dun retrocoro, unha ampla sancristía e unha statio, que enlazaría o templo co resto do mosteiro. Conta tamén con amplo cruceiro e nave única con tres capelas a cada lado, enlazadas entre si.
Chama a atención a extraordinaria altura da nave, debido en parte ao mencionado desnivel do terreo, e que permite manter unha fachada monumental cara ao exterior.